Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 10 lutego 2021 r. (V Ca 2606/19)

Paweł Kawarski        16 lutego 2021        Komentarze (0)

Na mocy wyroku z dnia 2 października 2017 r. w sprawie II C 1656/17 Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie zasądził od pozwanych kredytobiorców żądaną kwotę na rzecz powodowego banku, na tle umowy kredytu indeksowanego (do euro).

W dniu 10 lutego 2021 r. Sąd Okręgowy w Warszawie w sprawie V Ca 2606/19 rozpoznał apelację pozwanych od powyższego wyroku.

Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok do ponownego rozpoznania przez Sąd Rejonowy. Głównym motywem tego rozstrzygnięcia było to, że Sąd Rejonowy nie rozpoznał kwestii ważności umowy kredytu. Sąd Okręgowy w ustnych motywach stwierdził „nie można wypowiedzieć nieważnej umowy”.

Publikuję wyrok Sądu drugiej instancji.

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: +48 600 042 143e-mail: pawel@kawarski.com

Pytania do Izby Cywilnej Sądu Najwyższego (III CZP 11/21)

Paweł Kawarski        11 lutego 2021        Komentarze (0)

Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego Małgorzata Manowska przedstawiła w dniu 29 stycznia 2021 r. wniosek o rozstrzygnięcie przez skład całej Izby Cywilnej Sądu Najwyższego zagadnień prawnych dotyczących kredytów z elementem walutowym:

  1. Czy w razie uznania, że postanowienie umowy kredytu indeksowanego lub denominowanego odnoszące się do sposobu określania kursu waluty obcej stanowi niedozwolone postanowienie umowne i nie wiąże konsumenta, możliwe jest przyjęcie, że miejsce tego postanowienia zajmuje inny sposób określenia kursu waluty obcej wynikający z przepisów prawa lub zwyczajów?

W razie odpowiedzi przeczącej na powyższe pytanie:

  1. Czy w razie niemożliwości ustalenia wiążącego strony kursu waluty obcej w umowie kredytu indeksowanego do takiej waluty umowa może wiązać strony w pozostałym zakresie?
  2. Czy w razie niemożliwości ustalenia wiążącego strony kursu waluty obcej w umowie kredytu denominowanego w walucie obcej umowa ta może wiązać strony w pozostałym zakresie?

Niezależnie od treści odpowiedzi na pytania 1-3:

  1. Czy w przypadku nieważności lub bezskuteczności umowy kredytowej, w wykonaniu której bank wypłacił kredytobiorcy całość lub część kwoty kredytu, a kredytobiorca dokonywał spłat kredytu, powstają odrębne roszczenia z tytułu nienależnego świadczenia na rzecz każdej ze stron, czy też powstaje jedynie jedno roszczenie, równe różnicy spełnionych świadczeń, na rzecz tej strony, której łączne świadczenie miało wyższą wysokość?
  2. Czy w przypadku nieważności lub bezskuteczności umowy kredytowej z powodu niedozwolonego charakteru niektórych jej postanowień, bieg przedawnienia roszczenia banku o zwrot kwot wypłaconych z tytułu kredytu rozpoczyna się od chwili ich wypłaty?
  3. Czy, jeżeli w przypadku nieważności lub bezskuteczności umowy kredytowej którejkolwiek ze stron przysługuje roszczenie o zwrot świadczenia spełnionego w wykonaniu takiej umowy, strona ta może również żądać wynagrodzenia z tytułu korzystania z jej środków pieniężnych przez drugą stronę?

Posiedzenie niejawne w celu rozpoznania wniosku będzie przewodniczyć Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego Małgorzata Manowska. Z mojego zbioru orzeczeń w sprawach konsumenckich mogę wymienić wyroki, w których wydaniu brała udział Sędzia Małgorzata Manowska:

  • wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15.10.2020 r., I CSK 519/19 (przewodniczący), uchylenie wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 13.03.2019 r., sygn. I ACa 681/18, (rozpoznanie skargi kasacyjnej kredytobiorcy Deutsche Banku),
  • wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16.10.2019 r., II CSK 240/18 (przewodniczący, sprawozdawca), uchylenie wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 14.07.2017 r., sygn. I ACa (…),
  • wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 25.06.2014 r., VI ACa 1930/13 (sprawozdawca), na skutek apelacji powodów częściowa zmiana wyroku ws. pozwanego Bank  DnB Nord Polska  S.A. o uznanie postanowienia wzorca umowy za niedozwolone od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 05.09.2013 r., sygn. XVII AmC 8868/12,
  • wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 19.10.2012 r., VI ACa 544/12, oddalenie apelacji pozwanego Sygma Banque Société Anonyme Spółka Akcyjna Oddział w Polsce o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 06.12.2011 r., sygn. XVII AmC 265/11.

Sprawozdawcą została wyznaczona sędzia Sądu Najwyższego prof. dr hab. Joanna Misztal-Konecka, Sędzia brała udział w wydaniu następujących wyroków:

  • wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15.10.2020 r., I CSK 519/19, uchylenie wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 13.03.2019 r., sygn. I ACa 681/18, (rozpoznanie skargi kasacyjnej kredytobiorcy Deutsche Banku),
  • wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15.11.2019 r., V CSK 347/18, (przewodniczący),
  • wyrok Sądu Najwyższego z dnia 07.11.2019 r., IV CSK 13/19, (przewodniczący),
  • wyrok Sądu Najwyższego z dnia 04.04.2019 r., III CSK 159/17, (sprawozdawca).

Posiedzenie składu całej Izby Cywilnej dla rozpoznania wniosku zostało wyznaczone na dzień 25 marca 2021 r., godz. 10:00. Po posiedzeniu nastąpi publiczne ogłoszenie uchwały obejmujące również prezentację ustnych jej motywów, publiczny charakter ogłoszenia uchwały będzie polegał na zapewnieniu jej transmisji, której szczegółowe zasady zostaną podane w terminie późniejszym.

Publikuję treść wniosku do Izby Cywilnej (pobranego ze strony internetowej Sądu Najwyższego).

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: +48 600 042 143e-mail: pawel@kawarski.com

Kilka razy powoływałem wypowiedzi Rzecznika Finansowego w sprawach kredytów z elementem walutowym. Dzisiaj chciałbym zwrócić uwagę na jego stanowisko z dnia 25 stycznia 2021 r. dotyczące statusu konsumenta zajęte w postępowaniu przed Trybunałem Sprawiedliwości UE (C-198/20) zainicjowanym przez pytanie prejudycjalne Sądu Rejonowego dla Warszawy-Woli w Warszawie złożone w Trybunale w dniu 11 maja 2020 r.

Rzecznik Finansowy odwołuje się do obiektywnego charakteru terminu „konsument” i popiera udzielenie mu ochrony jeżeli zawarta przez niego umowa nie stanowi czynności związanej z jego działalnością gospodarczą lub zawodową:

Analiza dotychczasowego orzecznictwa TS prowadzi do wniosku, że pojęcie „konsument” w rozumieniu art. 2 lit. b) dyrektywy 93/13 ma charakter obiektywny i jest niezależne od konkretnego zasobu wiedzy, jaki może mieć dana osoba, czy też od posiadanych przez nią w rzeczywistości informacji (zob. wyrok TS z dnia 3 września 2015 r. Costea, C-110/14,

EU:C:2015:538, pkt 21; postanowienie TS z dnia 14 września 2016 r. Dumitraș, C-534/15, EU:C:2016:700, pkt 32). Rzecznik Finansowy podkreśla, że w przepisach dyrektywy 93/13 nie wprowadzono żadnego dodatkowego kryterium dla ustalenia statusu konsumenta. Tym samym jej zakres stosowania nie jest ograniczony przez kryterium wiedzy, czy zaangażowania konsumenta. W ocenie Rzecznika Finansowego wprowadzanie takich wymogów dla objęcia jedynie wyodrębnionej grupy konsumentów przepisami dyrektywy 93/13 – tak jak wskazuje sąd odsyłający osób fizycznych, które są właściwie poinformowane oraz dostatecznie uważne i rozsądne – jest niezgodne z wolą prawodawcy Unii, który, jak wynika z niniejszej dyrektywy, dąży do objęcia przepisami tego aktu prawnego każdego konsumenta, który zawarł umowę ze sprzedawcą lub dostawcą, a w której zostały zawarte nieuczciwe warunki umowne. W konsekwencji, zdaniem Rzecznika Finansowego, nie można osoby fizycznej pozbawić statusu konsumenta w odniesieniu do umowy, która dotyczy działań niezwiązanych z jej działalnością gospodarczą lub zawodową, z uwagi na jej wiedzę, zaangażowanie, wykształcenie lub zawód. Wobec takiej osoby fizycznej należy brać pod uwagę jedynie jej pozycję dotyczącą czynności prawnej w konkretnym przypadku.

W konkluzji Rzecznik Finansowy proponuje, aby na pierwsze pytanie prejudycjalne przedłożone przez Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie w sprawie X Bank (C-198/20) Trybunał udzielił odpowiedzi, że art. 2 lit. b), art. 3 ust. 1 i 2 oraz art. 4 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich oraz jej motywy 11, 16 i 20 należy interpretować tak, że ochrona konsumencka przyznana przez tę dyrektywę przysługuje każdemu konsumentowi będącemu osobą fizyczną, która w umowach objętych zakresem tej dyrektywy działa w celach niezwiązanych ze swoją działalnością gospodarczą i zawodową.
Zważywszy na odpowiedź udzieloną na pierwsze pytanie, nie ma potrzeby odpowiadać na pozostałe pytania przedstawione przez sąd odsyłający, które zostały zadane tylko na wypadek udzielenia odpowiedzi przeczącej na to pierwsze pytanie.

Pełne brzmienie stanowiska Rzecznika Finansowego.

Zbieżne z nim stanowisko w tej sprawie zajął również Rzecznik Praw Obywatelskich.

Z kolei Związek Banków Polskich wypowiedział się za ograniczeniem statusu konsumenta.

 

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: +48 600 042 143e-mail: pawel@kawarski.com

Uzasadnienia dwóch wyroków Sądu Okręgowego w Warszawie

Paweł Kawarski        31 grudnia 2020        Komentarze (0)

W nawiązaniu do notatki z dnia 30 października 2020 r. publikuję uzasadnienia dwóch wyroków wydanych przez Sąd Okręgowy w Warszawie:

wyrok z dnia 12.10.2020 r. (IV C 439/19), oddalenie powództwa Raiffeisen Bank International AG w Wiedniu przeciwko Kredytobiorcom, wyrok nieprawomocny.

wyrok z dnia 7 sierpnia 2020 r. (II C 1579/19), oddalenie powództwa Kredytobiorcy przeciwko Raiffeisen Bank International AG w Wiedniu, wyrok nieprawomocny.

 

 

 

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: +48 600 042 143e-mail: pawel@kawarski.com

UNWW ponownie sprzeczne z prawem

Paweł Kawarski        28 listopada 2020        Komentarze (0)

Sąd Okręgowy w Warszawie dnia 25.11.2020 r. (V Ca 2625/19) oddalił apelacje Kredytobiorców i Banku od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie z dnia 2 lipca 2019 r. (I C 3195/18). Wyrok ten oznacza, że w niniejszej sprawie uznano:

  • postanowienia dotyczące ubezpieczenia niskiego wkładu własnego kwalifikują się jako niedozwolone,
  • postanowienia dotyczące „ubezpieczenia w zakresie poważne zachorowania, operacje chirurgiczne, pobyt w szpitalu w wyniku choroby lub nieszczęśliwego wypadku” oraz opłaty z tytułu ubezpieczenia spłaty kredytu (prowizji z tytułu ubezpieczenia spłaty kredytu) – są zgodne z prawem.

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: +48 600 042 143e-mail: pawel@kawarski.com